E-kitapara-Şiir Bölümü

Yüreğim paramparça, aşkının esiri
Yokluğun ürpertir, titretir beni
Her gece düşümde görüyorum seni
Sensizlik acıdır, acıtır beni “anlayamazsın”.

Temmuz akşamları gözlerim yolunu
Hisseder gibiyim, kalbime sokulduğunu
Hasretim sana, özledim kokunu
Bir dokunuştur bu, başlatır aşk yağmurunu,
“Anlayamazsın”.

Her sabah rüzgarı, okşarken saçlarını
Kalbimden vuran, o çılgın bakışlarını
Geceleri saydığım aşk yıldızlarını
Yalnız ben bilirim acı ve ızdıraplarını
“Anlayamazsın”.

Bir bakarsın; yağar dolu, kar
Yüreğinde hiç dinmez sancılar
Aşkın ateşi sineni dağlar
Eser, ters yöne fırtınalar “anlayamazsın”.

Oturdum aşkın karşısına, yanlız başıma
Geçer turna sürüleri, yaklaşmaz yanıma
Bu devirde kimse bakmaz göz yaşına
Çöker karanlıklar, yine gelen gelir başına
“Anlayamazsın”.

“Anlayamazsın” ne kadar cok seni sevdiğimi
“Kalpleri doyuran aşktır.” Dediğimi
“Ferhat” gibi dağları deldiğimi
Şu Cemil’in gerçek kimliğini “anlayamazsın”.

Cemil ŞİMŞEK

İklimler çileme çare bulmuyor.
Mevsimler halimi sormuyor Ayşen…
Sakiler derdime derman olmuyor.
ŞarkIlar yaramI sarmIyor Ayşen…

İlkbahar, yaz derken hazanım soldu.
Murada ermeden miyadIm doldu.
Kalb gözüm, ellere bakar kör oldu.
Senden başkasını görmüyor Ayşen…

Hasretin tüketti bütün varımı,
Seraba döndürdü hülyalarımı,
Ne kadar süslesen rüyalarımı,
Sabahlar hayıra yormuyor Ayşen…

Ağlarsan, matemin yağar geceme,
Gülersen, mehtabın doğar geceme, ;
Lale devri geldi gönül bahçeme,
Senden gayri çicek girmiyor Ayşen…

Kapattın gönlümün sevinç yönünü,
Ümidim görmüyor sensiz önünü,
Takvimler bilmiyor dönüş gününü,
Saatler vuslatI vurmuyor, Ayşen…

Feleğe isyanım arttı gitgide,
Gençliğim su gibi aktı gitti de,
Ömrümü ellere sebil etti de,
Bana bir damlanı vermiyor Ayşen…

Ardından çilemem, çağlamam diye,
Yas tutup karalar bağlamam diye,

Senden aşkı öğrenmeye talibim
Okut beni talebenim Aysuda
Kalp hastanım sensin benim tabibim
Acil’deki sıra benım Aysuda

O ne öfke o nasıl kaş çatıştır
Dilersen döv hiddetini yatıştır
Canevini aşkım ile tutuştur
Yakılacak çıra benim Aysuda

Siyah inci yarışırken benimle
Beyaz gülün rekabeti teninle
Nasıl şensem bahtiyarsam seninle
Sensiz bahtı kara benim Aysuda

Gözlerindir mor menekşe toplanan
Dudakların alevlerle kaplanan
Bakışınla yüreğime saplanan
Hançer sensin yara benim Aysuda

Olmaz olsun sarayımız köşkümüz
Dünya değer bizim meyli meşkimiz
Sultan Reşat lirasıysa aşkımız
Yazı sensin tura benim Aysuda

Sevdalının kaybettiği aklıdır
Divanedir ne söylese haklıdır
Defineler viranede saklıdır
Ara beni harabenim Aysuda

Kaçamak bakışlarımız dokunurdu birbirine
suçlu suçlu yürürdük
gülmeyi konduramadan dudaklarımıza
acılarla delik deşik
bir olgunluk izlerdi gölgelerimizi
yağmur ıslatırken kaçak evi
kimsesizliğimiz ayrı ayrıydı.

Aslında yakamıza yapışmasaydı aşk
sahtekarlar cennetinde çakışmasaydı yollarımız
sen ve ben
pekala kandırabilirdik kendimizi
mutluluk oynayarak ayrı ayrı
yas
içimizde uzun yolculuğa çıkmış olurdu
ve bitmemiş olurdu takas.

Tüm umut yollarını kapayan
aşk da bir isyandır.
Nerede kimbilir o fırtına,
beni yüzyıllara savuran
yüzü yırtık kan.
İşlediğim zamansız sevdanın
cılız kemiklerini sayıp,
özgürlük adına soyunuyorum
uykunun karesine aşk kafesimde.
Ey duru bestesini dinlediğim yökyüzü!
Kiminle o ihtiras denizi,
kimi boğuyor dalgalarıyla,
nedir bu uğultu,
Kimdir tanık?
Sussun sularını aşınmış yatağımdan
alıp götüren deli yel,
umarsız dalgaların uzandığı hiçbir kuyuyu bağlamayan
köprünün üstünde
Kral Lear gibi güçsüz ve deli
düşsün elime ayrılık

Son günlerde ne yüzüme bakıyor
Ne bir selam veriyorsun almina!
Zahmet edip ne elimi sıkıyor
Ne bir hatır soruyorsun Almina!

Madem hızlı yaşamayı severdin
Neden bana yar olmaya söz verdin?
Cambaz gibi kalpten kalbe tel gerdin
Maceraya yürüyorsun Almina!

Ben yanarken hasretinin narında
Hoyrat eller bağlar bozdu narında
Ben aklımı uğurlarken uğrunda
Sen sefalar sürüyorsun Almina!

Seni gözden, seni sözden sakınıp
Sır vermedim dosta senden yakınıp
Hasretinle hergün biraz tükenip
Bittiğimi görüyorsun Almina!

Koca bir yaz geçti gülmeden
Ben giderim sen insafa gelmeden
Hayatımla oynuyorsun bilmeden
Günahıma giriyorsun Almina!

Telaşlanma kastettiysen canıma
Günden güne giriyorsun kanıma!
Bir atımlık barut kaldı sonuma
Muradına eriyorsun Almina!

birgün başımızda sevda rüzgarları eserse
deli deli yıldırımlar düşerse yüreğimize
“al bir yudum pınarından özgürlüğün,
rüzgarından sevdamızın çek bir soluk”
yaşamın vişne rengi dudakları vardır sevgilim
öpüşün kadar sıcak ve tatlı
“seni benden ne bu duvar ayıracak, ne bu kapı
seni ne bu kara kara gelen ölüm”
çünkü ölüm;
yiğit ve sevecen bir yaşamın
umutlu günlere sunulmasıdır.
canlı bir gül gibi somut
ölümün vişne rengidir dudakları kimi kez
gülümser dudakların gibi titrek ve dokunaklı
bu gece
ne bir yıldız ne ay var
hüzün dolarsa bu gece yarısı içine
“çek bir soluk rüzgarından sevdamızın”
çevir gözlerini güneşin doğacağı yere…..

birgün başımızda sevda rüzgarları eserse
deli deli yıldırımlar düşerse yüreğimize
hızlanır kan dolaşımı
babil’ in asma bahçeleri değildir artık
dünyanın bilmem kaçıncı harikası
“karanlığın bahçesinde açan gülümüzdür.”
hüzün dolarsa içine bir gece yarısı
çevir gözlerini güneşin doğacağı yere
” çek bir soluk rüzgarından sevdamızın,
” kapı” yı, ” duvar” ı,
“kara kara gelen ölüm” ü düşünme
çevir gözlerini güneşin doğacağı yere

İmanım tek silahım
Çoşarım adım Mehmet
Aşılmayan engelleri
Aşarım adım Mehmet

Namım destandır her yerde
Türkülerde dillerde
Ölsem bile gönüllerde
Yaşarım adım Mehmet

Adım Mehmet, şanım Mehmet
Bayrağımda kanım Mehmet

Anadolu kucağında
Her köşe her bucağında
Peygamberin ocağında
Pişerim adım Mehmet

Aşık olmuşum hilale
İlelebettir bu hale
İstiklalden istikbale
Koşarım adı Mehmet

Ölüm ölümsüzlük cana
Şehadet kutsal mana
Ruhum sığmıyor cihana
Taşarım adım Mehmet

Adım Mehmet, şanım Mehmet
Bayrağımda kanım Mehmet

Anadolu kucağında
Her köşe her bucağında
Peygamberin ocağında
Pişerim adım Mehmet

Sen geçtin yine ben sınıfta kaldım;
Bir türlü yanına ulaşamadım.
Sevda sınavından teşekkür aldım;
İhanet dersine çalışamadım…

Gözlerim kapansa uykusuzluktan,
Korkarım hocama saygısızlıktan,
Bir örnek istedi duygusuzluktan;
Seni diyecektim konuşamadım…

Vefasız olmayı bilmedim diye,
Adını kalbimden silmedim diye,
Okuldan atıldım gülmedim diye;
Tebessüm etmeye alışamadım…